Er is mij iets aan ’t dagen (duidelijk worden). Hier op deze
aardbol lopen twee soorten mensen rond. Degene die hoofdzakelijk met hun
linkerhersenhelft denken en degene die hoofdzakelijk met hun rechterhersenhelft
denken.
Voor een deel kunnen we met elkaar converseren, maar voor
een deel lukt het nauwelijks of niet.
De linksen[1]
(zal ik hen gemakshalve noemen) denken pragmatisch. Voor hen is iets eerst ‘waar’
als het bewezen is, daar gaan zij vanuit. Alles moet gemeten kunnen worden en
herhaalbaar zijn.
Voor de rechtsen zijn er ook dingen en waarden die niet (of
nog niet) meetbaar zijn. Zij denken dan intuïtief. Door deductie weten zij dat
er nog meer ‘waar is’ dan dát. Zie de metafoor: ‘Deductief versus Inductief
denken’ in bijlage
Dit verschil maakt blijkbaar heel wat uit, in onze
maatschappij.
De dominant linksdenkenden noemen zich: de wetenschappers. En
sommige zeggen dat de rechtsdenkenden er wat hocus pocus bijvoegen of - dingen
die uit de lucht gegrepen zijn -. Voor hen is dit juist, aangezien zij zo
denken. (Onlangs las ik op de ‘happinez-scheurkalender’: ‘Het is waar, maar
niet echt!’)
Maar als we dit eens naderbij bekijken, dan ziet men dat de
linksen, door hun principiële beperkingen (meetbaar- en herhaalbaarheid) zij
heel wat missen[2].
Waarvoor wij onze linkerhersenhelft gebruiken kunnen we
overal vinden[3].
Logisch want iedere gezond en evenwichtige mens gebruikt ook deze hersenhelft.
Bij voorbeeld voor: logica; taal: grammatica; syntaxis:
zinsbouw, lezen; schrijven; rekenen; getallen; tijdsafhankelijkheid; analyse;
verstandig, digitaal en inductief denken.
Waarvoor wij onze rechterhersenhelft nodig hebben vinden we
in specifieke werken (zie diezelfde bijlage: ‘Onze hersenhelften’) ook op het
internet en in spirituele werken. Enkele voorbeelden: intuïtie; analoog en
synthetisch denken; symboliek; muziek; verbanden; tijdloosheid; deductief en
holistisch denken; wijsheid; tijdloosheid; waarneming van beeld en vorm en
gehelen: samenhang en totaliteit begrijpen; ervaren van ruimte en
onmetelijkheid[4].
Het is wel zo dat iedereen beide helften kan gebruiken, maar
ook één helft kan negeren. Linksdenkenden krijgen ook wel signalen uit hun
rechterhersens, maar vele bagatelliseren ze.
Rechtsdenkenden leven - somtijds - in een hogere dimensie, b.v.
in de tijdloosheid. Zij kunnen dan tijd en de ruimte relativeren. Ze zien dit als
een illusie.
Nu zien wij dat men in onze huidige maatschappij meestal de
klemtoon legt - en veelal aanstuurt - op het louter gebruik van de
linkerhersenhelft. Het begint al in het onderwijs; in de beroepspraktijk; de
politiek; het zakenleven; de officiële gemeenschappen en ambten; de overheden
en hun ‘zogenaamde machten’.
Vroeger was dit (zoals de natuur het meebrengt) een
mannenaangelegenheid, maar nu onderdrukken vrouwen ook dikwijls hun intuïtieve
gaven.
Dit neemt niet weg dat er meer mannen hun intuïtief denken
ontwikkeld hebben.
We vinden zowel mannen als vrouwen in spirituele groepen. Op
het net ziet men veel sites met een diepzinnige inslag. Er wordt vrij gesproken
en geschreven over geestelijke; muzische; eeuwige en oneindige waarden. Men
heeft het dikwijls over ‘de nieuwe tijd’; de nieuwe maatschappij; de komst van
hét Licht’; ascentie en
DNA-opwaardering.
Het is merkwaardig dat juist, door logisch te denken, men
ziet, dat men nooit alles zal kunnen meten en herhalen, want logisch gezien
zoekt men steeds verder en ontdekt men steeds zogenaamde ‘nieuwe’ dingen, die
toch ook al bestonden vooraleer men ze kon meten. Het is dus niet logisch om ‘het
gemetene en herhaalde’ als ‘wetenschap’ te bestempelen, omdat zij, logisch
gezien, maar een deel kunnen weten.
En iets herhalen is al even gek, want de omstandigheden van
een zogenaamde ‘herhaling’ zijn een nieuw feit ‘met nieuwe omstandigheden’. De
stand van zon en maan en het melkwegstelsel zullen sowieso steeds verschillen
met de vorige proef.
Gelukkig doen, wij mensen, het deze maal beter dan in de
tijd van Atlantis, want toen had men het eiland in twee gedeeld, met een muur.
Links de linksdenkenden en rechts de rechtse.
Dit heeft ook tot de gekende catastrofe geleid. Met een
zware terugval van de mensheid, die wij tot op heden nog ervaren. En waar wij
eerst nu uit geraken.
Ik heb mededogen met de louter linksdenkenden. Ze zijn als
onbewuste, onwetende kinderen die menen de wijsheid in pacht te hebben. Zij
zien meestal enkel ‘gevolgen’ en werken daaraan, Het is mij al opgevallen dat
zulke mensen zeggen: ‘als al de fouten goedgemaakt zijn, dan zal alles in orde
zijn’.
Pragmatici houden zich aldus ook bezig met
symptoombestrijding, zowel bij ziektegevallen, als bij ongewenst gedrag.
Daarentegen zoeken intuïtieven naar ‘oorzaken’ – of de
oorzaken van de oorzaken -. In principe zoeken zij de ‘oerzaak’ van het
gebeuren.
Er zijn zoveel verhalen en getuigenissen van mensen die uit
hun lichaam treden of een “wat men een ‘nabije doodservaring’ noemt” meemaken
dat men weet dat wij geen hersenen nodig hebben om te denken. Uit deze
ervaringen weet men dat zij zich kunnen verplaatsen, alles zien en horen en
logisch en intuïtief denken[5].
Al men enkel links denkt is men:
-
In de toekomst met zorgen; piekeren (tobben);
angsten of wanhoop. Of
-
In het verleden met frustraties; haat; wrok of
verdriet
-
In hypocrisie[6]
of uitsloverij.
-
In bedrog en waanzin.
Als men rechts denkt is men:
-
In het bestaande moment: ‘het nu’, in het
tijdloze: met geduld, moed; vertrouwen; mededogen; oprechtheid en Liefde
-
Op de actuele plaats waar men is: het ‘hier’: in
het eindeloze. Met bewustzijn; eeuwig zijn; vreugde; vrijheid en overvloed.
-
In de realiteit en dé waarheid
Door het verschillen in het hersengebruik ontstaan er
misverstanden. Sommige woorden en uitdrukkingen missen hun duidelijkheid. B.v.
-
Het woord ‘geest’ wordt zowel gebruikt voor
‘spook’ als voor ‘de manier waarop men denkt’: in de goede of de slechte geest.
-
‘Ziel’: voor ‘kern’; het eeuwig levende in de
mens.
-
‘Eeuwig’: voor ‘de ene eeuw na de andere’ of het
tijdloze, in een hogere dimensie dan in de materiële wereld.
-
‘Dood’: voor iets wat ‘een totaal verdwijnen’
is, of ‘het afwerpen van de beperkte realiteit van dit illusionair bestaan.
Wel zeer verwarrend, nietwaar?
In onze maatschappij is de basisopvoeding: leren lezen;
schrijven en rekenen; ook logisch-, analytisch-, inductief-, lineair en
pragmatisch denken. Men geeft de schijn dat dit volstaat om een gelukkig en
harmonisch leven te leiden. De praktijk wijst echter uit dat dit niet het geval
is.
Een leven met een grote diepgang dient ook o.a. rekening te
houden met: het muzische; de reukzin; het oneindige; het tijdloze; de
verbanden; het holistische; de wijsheid en de deductie.
Het is wel geweten dat de rede, de Liefde niet kan bevatten.
En onvoorwaardelijke liefde is juist ons doel.
(Let er wel op, dat er weinig absoluut links- of
rechtsdenkenden mensen zijn.)
Maar het blijft dikwijls een probleem.
Hoe omgaan met de andersdenkenden?
De linksdenkenden[7]
kunnen – aangezien hun beperkingen – maar tot op een bepaald niveau converseren
met de rechtsdenkenden. Alle materie die gaat over intuïtie, en zo, kan aldus op
geen zinnige manier, besproken worden.
Omgekeerd hebben de rechtsdenkenden het euvel dat zij hun
ideeën over spiritualiteit b.v. niet ter sprake kunnen brengen.
De linksen geloven, door hun beperkt denken, enkel in de
allopathische geneeskunde en trachten de massa over te halen tot
symptoombestrijding. Met als gevolg dat de oorzaak niet gezien wordt en alleen
de gevolgen worden bekeken. En de ziekte (de disharmonie) voortduurt.
Bij psychologische afwijkingen, gaan ze
waarschijnlijk aan de zenuwen of de hersenactiviteiten werken, in plaats van de
mentale (door het denken) en spirituele onevenwichtigheden of negatieve
emotionele instellingen te harmoniseren.Om onvoorwaardelijk te kunnen denken en
handelen moet men zijn rechterhersenhelft gebruiken, aldus is ‘iemand
een dienst bewijzen, zonder een wederdienst te vragen’ voor puur linksdenkenden
onmogelijk. Zij kunnen wel ‘doen alsof’. Bijvoorbeeld: iets doen voor wat ‘een
goed doel’ genoemd wordt. Als zij dit doen zullen ze gewoonlijk toch een weg
zoeken om een vergoeding te krijgen. B.v.: Reclame maken. Of hét aan het
klokzeel hangen.
Onvoorwaardelijk handelen; onvoorwaardelijk liefhebben en
gewoon zijn talenten gebruiken om de anderen een gratis dienst te bewijzen is dus
voor deze mensen quasi onmogelijk.
En dit is nu juist het principe waarop onze nieuwe
maatschappij zich baseert.
Het is dus uitermate moeilijk om met deze
mensen te communiceren.Hoe kan men met pragmatische mensen omgaan?Ik zou - zoals gewoonlijk - zeggen:-
Met vriendelijkheid en begrip.
-
Met zachtmoedigheid [Houd je wijsvinger maar
vast, (zie Jin Shin Jyutsu)]
-
Mededogen (En je middelvinger)
-
En vergevensgezindheid (idem)
Denk eraan, ooit waren wij in dezelfde waan, als
zij nu.Het zijn onze leraars - of docenten – in
verdraagzaamheid en geduld, die ons de gelegenheden geven, om ons bewuster te
maken. Bijlagen:
- ‘Onze
Hersenhelften’
- Deductief versus Inductief denken.
- Links of rechts: even testen, met dit filmpje: https://www.youtube.com/watch?v=GfR0n29I3Ts
Als de ballerina rechts draait (als de wijzer van het
uurwerk) gebruik jij je rechterhersenhelft en omgekeerd.
Joris
[1] In de partijpolitiek
gebruikt men deze termen: ‘links’ voor progressief en ‘rechts' voor
conservatief.
[2] En wel het mooiste en
grootste deel!
[3] Zie hier, in bijlage:
‘Onze Hersenhelften’ vrij naar het werk van T. Dethlefsen: ‘De zin van
ziekzijn’ (pag. 28 – 31)
[5] Lees b.v.: ‘Terugkeer uit
de dood’ ( Return from Tomorrow) van Georges G. Ritchie
[6] Doen alsof.
[7] Ik bedoel hier de louter
links- of rechtsdenkenden
Reacties
Een reactie posten