Doorgaan naar hoofdcontent

Twee Soorten Mensen



      Er is mij iets aan ’t dagen (duidelijk worden). Hier op deze aardbol lopen twee soorten mensen rond. Degene die hoofdzakelijk met hun linkerhersenhelft denken en degene die hoofdzakelijk met hun rechterhersenhelft denken.
Voor een deel kunnen we met elkaar converseren, maar voor een deel lukt het nauwelijks of niet.
De linksen[1] (zal ik hen gemakshalve noemen) denken pragmatisch. Voor hen is iets eerst ‘waar’ als het bewezen is, daar gaan zij vanuit. Alles moet gemeten kunnen worden en herhaalbaar zijn.
Voor de rechtsen zijn er ook dingen en waarden die niet (of nog niet) meetbaar zijn. Zij denken dan intuïtief. Door deductie weten zij dat er nog meer ‘waar is’ dan dát. Zie de metafoor: ‘Deductief versus Inductief denken’ in bijlage
  Dit verschil maakt blijkbaar heel wat uit, in onze maatschappij.
De dominant linksdenkenden noemen zich: de wetenschappers. En sommige zeggen dat de rechtsdenkenden er wat hocus pocus bijvoegen of - dingen die uit de lucht gegrepen zijn -. Voor hen is dit juist, aangezien zij zo denken. (Onlangs las ik op de ‘happinez-scheurkalender’: ‘Het is waar, maar niet echt!’)
Maar als we dit eens naderbij bekijken, dan ziet men dat de linksen, door hun principiële beperkingen (meetbaar- en herhaalbaarheid) zij heel wat missen[2].
Waarvoor wij onze linkerhersenhelft gebruiken kunnen we overal vinden[3]. Logisch want iedere gezond en evenwichtige mens gebruikt ook deze hersenhelft.
Bij voorbeeld voor: logica; taal: grammatica; syntaxis: zinsbouw, lezen; schrijven; rekenen; getallen; tijdsafhankelijkheid; analyse; verstandig, digitaal en inductief denken.
Waarvoor wij onze rechterhersenhelft nodig hebben vinden we in specifieke werken (zie diezelfde bijlage: ‘Onze hersenhelften’) ook op het internet en in spirituele werken. Enkele voorbeelden: intuïtie; analoog en synthetisch denken; symboliek; muziek; verbanden; tijdloosheid; deductief en holistisch denken; wijsheid; tijdloosheid; waarneming van beeld en vorm en gehelen: samenhang en totaliteit begrijpen; ervaren van ruimte en onmetelijkheid[4].
Het is wel zo dat iedereen beide helften kan gebruiken, maar ook één helft kan negeren. Linksdenkenden krijgen ook wel signalen uit hun rechterhersens, maar vele bagatelliseren ze.
 Rechtsdenkenden leven - somtijds - in een hogere dimensie, b.v. in de tijdloosheid. Zij kunnen dan tijd en de ruimte relativeren. Ze zien dit als een illusie.
 Nu zien wij dat men in onze huidige maatschappij meestal de klemtoon legt - en veelal aanstuurt - op het louter gebruik van de linkerhersenhelft. Het begint al in het onderwijs; in de beroepspraktijk; de politiek; het zakenleven; de officiële gemeenschappen en ambten; de overheden en hun ‘zogenaamde machten’.
Vroeger was dit (zoals de natuur het meebrengt) een mannenaangelegenheid, maar nu onderdrukken vrouwen ook dikwijls hun intuïtieve gaven.
Dit neemt niet weg dat er meer mannen hun intuïtief denken ontwikkeld hebben.
We vinden zowel mannen als vrouwen in spirituele groepen. Op het net ziet men veel sites met een diepzinnige inslag. Er wordt vrij gesproken en geschreven over geestelijke; muzische; eeuwige en oneindige waarden. Men heeft het dikwijls over ‘de nieuwe tijd’; de nieuwe maatschappij; de komst van hét Licht’; ascentie en  DNA-opwaardering.
Het is merkwaardig dat juist, door logisch te denken, men ziet, dat men nooit alles zal kunnen meten en herhalen, want logisch gezien zoekt men steeds verder en ontdekt men steeds zogenaamde ‘nieuwe’ dingen, die toch ook al bestonden vooraleer men ze kon meten. Het is dus niet logisch om ‘het gemetene en herhaalde’ als ‘wetenschap’ te bestempelen, omdat zij, logisch gezien, maar een deel kunnen weten.
En iets herhalen is al even gek, want de omstandigheden van een zogenaamde ‘herhaling’ zijn een nieuw feit ‘met nieuwe omstandigheden’. De stand van zon en maan en het melkwegstelsel zullen sowieso steeds verschillen met de vorige proef.
Gelukkig doen, wij mensen, het deze maal beter dan in de tijd van Atlantis, want toen had men het eiland in twee gedeeld, met een muur. Links de linksdenkenden en rechts de rechtse.
Dit heeft ook tot de gekende catastrofe geleid. Met een zware terugval van de mensheid, die wij tot op heden nog ervaren. En waar wij eerst nu uit geraken.
Ik heb mededogen met de louter linksdenkenden. Ze zijn als onbewuste, onwetende kinderen die menen de wijsheid in pacht te hebben. Zij zien meestal enkel ‘gevolgen’ en werken daaraan, Het is mij al opgevallen dat zulke mensen zeggen: ‘als al de fouten goedgemaakt zijn, dan zal alles in orde zijn’.
Pragmatici houden zich aldus ook bezig met symptoombestrijding, zowel bij ziektegevallen, als bij ongewenst gedrag.
Daarentegen zoeken intuïtieven naar ‘oorzaken’ – of de oorzaken van de oorzaken -. In principe zoeken zij de ‘oerzaak’ van het gebeuren.
Er zijn zoveel verhalen en getuigenissen van mensen die uit hun lichaam treden of een “wat men een ‘nabije doodservaring’ noemt” meemaken dat men weet dat wij geen hersenen nodig hebben om te denken. Uit deze ervaringen weet men dat zij zich kunnen verplaatsen, alles zien en horen en logisch en intuïtief denken[5].
 Al men enkel links denkt is men:
-          In de toekomst met zorgen; piekeren (tobben); angsten of wanhoop. Of
-          In het verleden met frustraties; haat; wrok of verdriet
-          In hypocrisie[6] of uitsloverij.
-          In bedrog en waanzin.
Als men rechts denkt is men:
-          In het bestaande moment: ‘het nu’, in het tijdloze: met geduld, moed; vertrouwen; mededogen; oprechtheid en Liefde
-          Op de actuele plaats waar men is: het ‘hier’: in het eindeloze. Met bewustzijn; eeuwig zijn; vreugde; vrijheid en overvloed.
-          In de realiteit en dé waarheid
Door het verschillen in het hersengebruik ontstaan er misverstanden. Sommige woorden en uitdrukkingen missen hun duidelijkheid. B.v.
-          Het woord ‘geest’ wordt zowel gebruikt voor ‘spook’ als voor ‘de manier waarop men denkt’: in de goede of de slechte geest.
-          ‘Ziel’: voor ‘kern’; het eeuwig levende in de mens.
-          ‘Eeuwig’: voor ‘de ene eeuw na de andere’ of het tijdloze, in een hogere dimensie dan in de materiële wereld.
-          ‘Dood’: voor iets wat ‘een totaal verdwijnen’ is, of ‘het afwerpen van de beperkte realiteit van dit illusionair bestaan.
Wel zeer verwarrend, nietwaar?
    In onze maatschappij is de basisopvoeding: leren lezen; schrijven en rekenen; ook logisch-, analytisch-, inductief-, lineair en pragmatisch denken. Men geeft de schijn dat dit volstaat om een gelukkig en harmonisch leven te leiden. De praktijk wijst echter uit dat dit niet het geval is.
Een leven met een grote diepgang dient ook o.a. rekening te houden met: het muzische; de reukzin; het oneindige; het tijdloze; de verbanden; het holistische; de wijsheid en de deductie.
Het is wel geweten dat de rede, de Liefde niet kan bevatten. En onvoorwaardelijke liefde is juist ons doel.
 (Let er wel op, dat er weinig absoluut links- of rechtsdenkenden mensen zijn.)
Maar het blijft dikwijls een probleem.
  


Hoe omgaan met de andersdenkenden?


     De linksdenkenden[7] kunnen – aangezien hun beperkingen – maar tot op een bepaald niveau converseren met de rechtsdenkenden. Alle materie die gaat over intuïtie, en zo, kan aldus op geen zinnige manier, besproken worden.
Omgekeerd hebben de rechtsdenkenden het euvel dat zij hun ideeën over spiritualiteit b.v. niet ter sprake kunnen brengen.
De linksen geloven, door hun beperkt denken, enkel in de allopathische geneeskunde en trachten de massa over te halen tot symptoombestrijding. Met als gevolg dat de oorzaak niet gezien wordt en alleen de gevolgen worden bekeken. En de ziekte (de disharmonie) voortduurt.
Bij psychologische afwijkingen, gaan ze waarschijnlijk aan de zenuwen of de hersenactiviteiten werken, in plaats van de mentale (door het denken) en spirituele onevenwichtigheden of negatieve emotionele instellingen te harmoniseren.Om onvoorwaardelijk te kunnen denken en handelen moet men zijn rechterhersenhelft gebruiken, aldus is ‘iemand een dienst bewijzen, zonder een wederdienst te vragen’ voor puur linksdenkenden onmogelijk. Zij kunnen wel ‘doen alsof’. Bijvoorbeeld: iets doen voor wat ‘een goed doel’ genoemd wordt. Als zij dit doen zullen ze gewoonlijk toch een weg zoeken om een vergoeding te krijgen. B.v.: Reclame maken. Of hét aan het klokzeel hangen.
Onvoorwaardelijk handelen; onvoorwaardelijk liefhebben en gewoon zijn talenten gebruiken om de anderen een gratis dienst te bewijzen is dus voor deze mensen quasi onmogelijk.
En dit is nu juist het principe waarop onze nieuwe maatschappij zich baseert.
 Het is dus uitermate moeilijk om met deze mensen te communiceren.Hoe kan men met pragmatische mensen omgaan?Ik zou - zoals gewoonlijk - zeggen:-          Met vriendelijkheid en begrip.
-          Met zachtmoedigheid [Houd je wijsvinger maar vast, (zie Jin Shin Jyutsu)]
-          Mededogen (En je middelvinger)
-          En vergevensgezindheid (idem)
Denk eraan, ooit waren wij in dezelfde waan, als zij nu.Het zijn onze leraars - of docenten – in verdraagzaamheid en geduld, die ons de gelegenheden geven, om ons bewuster te maken. Bijlagen:
- ‘Onze Hersenhelften’
- Deductief versus Inductief denken.
- Links of rechts: even testen, met dit filmpje: https://www.youtube.com/watch?v=GfR0n29I3Ts

     Als de ballerina rechts draait (als de wijzer van het uurwerk) gebruik jij je rechterhersenhelft en omgekeerd.
 Joris










[1] In de partijpolitiek gebruikt men deze termen: ‘links’ voor progressief en ‘rechts' voor conservatief.
[2] En wel het mooiste en grootste deel!
[3] Zie hier, in bijlage: ‘Onze Hersenhelften’ vrij naar het werk van T. Dethlefsen: ‘De zin van ziekzijn’ (pag. 28 –   31)
[5] Lees b.v.: ‘Terugkeer uit de dood’ ( Return from Tomorrow) van Georges G. Ritchie
[6] Doen alsof.
[7] Ik bedoel hier de louter links- of rechtsdenkenden

Reacties

Populaire posts van deze blog

Ik heb ook een voordracht van Geert bijgewoond met als titel: ‘De blije kant van de crisis’. Het toffe van zulke economische crisis is dat dit bevestigt dat dit systeem geen vaste bodem heeft. Het huidig economisch en financieel systeem steunt op schuld - terwijl er niemand schuldig is - en op ingebeelde schaarste en gebrek, terwijl de natuur overvloeit van al wat wij nodig hebben om gelukkig te leven. Het gekke van hele affaire is: dat wij - om bovengenoemde redenen - (schuldigdenken en vrees voor gebrek) dit aardoppervlak onbewoonbaar maken! Aangezien het merendeel van de ‘beschaafde’ mensen gelooft in ‘schuldig zijn’ en ‘angst heeft om iets te kort te komen’ dat wij allemaal (op een kleine minderheid na) met dit spel meespelen en onze levenskansen naar nul draaien. Het logische is dat er groepen mensen zijn die menen voordeel uit deze situatie te halen en kost wat kost deze wantoestand in stand willen houden. Het onlogische is: dat de massa naar de pijpen van de...