Er is mij iets aan ’t dagen (duidelijk worden). Hier op deze aardbol lopen twee soorten mensen rond. Degene die hoofdzakelijk met hun linkerhersenhelft denken en degene die hoofdzakelijk met hun rechterhersenhelft denken. Voor een deel kunnen we met elkaar converseren, maar voor een deel lukt het nauwelijks of niet. De linksen [1] (zal ik hen gemakshalve noemen) denken pragmatisch. Voor hen is iets eerst ‘waar’ als het bewezen is, daar gaan zij vanuit. Alles moet gemeten kunnen worden en herhaalbaar zijn. Voor de rechtsen zijn er ook dingen en waarden die niet (of nog niet) meetbaar zijn. Zij denken dan intuïtief. Door deductie weten zij dat er nog meer ‘waar is’ dan dát. Zie de metafoor: ‘Deductief versus Inductief denken’ in bijlage Dit verschil maakt blijkbaar heel wat uit, in onze maatschappij. De dominant linksdenkenden noemen zich: de wetenschappers. En sommige zeggen dat de rechtsdenkenden er wat hocus pocus bijvoegen of - dingen die uit d...
Ik heb ook een voordracht van Geert bijgewoond met als titel: ‘De blije kant van de crisis’. Het toffe van zulke economische crisis is dat dit bevestigt dat dit systeem geen vaste bodem heeft. Het huidig economisch en financieel systeem steunt op schuld - terwijl er niemand schuldig is - en op ingebeelde schaarste en gebrek, terwijl de natuur overvloeit van al wat wij nodig hebben om gelukkig te leven. Het gekke van hele affaire is: dat wij - om bovengenoemde redenen - (schuldigdenken en vrees voor gebrek) dit aardoppervlak onbewoonbaar maken! Aangezien het merendeel van de ‘beschaafde’ mensen gelooft in ‘schuldig zijn’ en ‘angst heeft om iets te kort te komen’ dat wij allemaal (op een kleine minderheid na) met dit spel meespelen en onze levenskansen naar nul draaien. Het logische is dat er groepen mensen zijn die menen voordeel uit deze situatie te halen en kost wat kost deze wantoestand in stand willen houden. Het onlogische is: dat de massa naar de pijpen van de...